De PVV is here to stay

Paul Wilders's picture

De PVV is here tot stay. Deze constatering kan het hart van de PVV-aanhangers mogelijk doen juichen en gefronste wenkbrauwen veroorzaken bij rabiate PVV-haters. Geen van beide reacties doet ook maar een enkele jota af van het onweerlegbare gegeven dat de PVV bestaat en niets er op wijst dat dit in de nabije toekomst zal veranderen.

Het gaat niet goed met de PVV. Althans: als de structureel lijkende terugval in de veelheid van peilingen bewaarheid gaan worden. De rekening wordt uitendelijk pas echt opgemaakt zodra de komende Tweede Kamer-verkiezingen achter de rug zijn. Wat deze uitkomst ook moge zijn, zoveel staat wel vast: de club van Geert Wilders zal een niet te onderschatten vertegenwoording in de Tweede Kamer realiseren. Pardoes een zetel of vier erbij is een winst die dicht tegen de vijftig procent bedraagt. Waarmee ze zich tenminste schaart tussen de middelgrote partijen in de Kamer. Genoemde vier zetels zijn natuurlijk puur arbitrair. Een zetel of tien+ behoort ook tot de mogelijkheden.

Voor de goede orde: of de PVV al dan niet gaat participeren in het volgende kabinet is nu eens geen onderwerp van gesprek. Wat dan wel? Kort maar krachtig: het bestaansrecht van de PVV.

Rabiate tegenstanders zien in hun dromen de PVV dat deze club na de verkiezingen van de politieke landkaart gevaagd zal zijn. Of op zijn minst is gereduceerd tot een partij in de schimmige marge van het politieke toneel. Laat mij deze groep op ruwe wijze wakker maken: hun droom zal niet uitkomen. Leer er mee te leven.

In het leven van alledag zijn er diverse platformen te vinden welke een en hetzelfde beeld tonen met hun eigen specifieke publiek. Op de digitale snelweg zijn daar bijvoorbeeld geenstijl.nl. De aangewezen verzamelplaats voor uit-de-korte-broek-gegroeide Donald Duck-lezers waar zo ongeveer een derde aangeeft op de PVV te gaan stemmen. Begrijpt u mij goed; ik heb in het geheel geen problemen met noch het aloude weekblad Donald Duck, haar lezerspubliek, noch de gekozen hangplek. Anderen voelen zich op hun beurt meer thuis op bijvoorbeeld nu.nl waarvan de makers al eens mededeelden "Zeeman nieuws" aan te bieden. Ook hier geldt: niets tegen Zeeman. Ook ik koop er zo nu en dan snelslijtende sokken. Willekeurige voorbeelden, niet meer en niet minder.

Wat valt er te leren uit het bestaan van bovenvermelde platformen en ontelbare anderen, digitaal of niet, meer of minder "uitgesproken" in grotendeels dezelfde mening over de PVV?

Niet meer of minder dan de PVV bestaansrecht heeft. De oorzaak van dit bestaansrecht kan op verschillende manieren geduid worden. Ikzelf gaf daar al een aanzet toe. Anderen op hun beurt hebben eenzelfde poging gewaagd. Zo varieert het scala van "identiteitsverlies" tot "boosheid" en bijvoorbeeld "eeuwigdurend structureel ongenoegen". Of een mixture van (mogelijke) oorzaken.

De aangevoerde redenen kunnen hout snijden of niet. Feit blijft dat het zich laat aanzien dat er in de Nederlandse samenleving oorzaken bestaan. Daar kan en mag eenvoudigweg niet aan voorbij worden gegaan, laat staan gebagateliseerd worden. Kortweg: de PVV-adept dient serieus genomen te worden en niet op voorhand te worden gebrandmerkt als zijnde: dom, zonder inzicht, fascistisch - de rij is net zo lang als u deze zelf wenst te maken. Naar mijn mening zijn er ongetwijfeld personen en groepen die daadwerkelijk aan den lijve last ondervinden aan asociaal buiten alle perken gaand gedrag van bijvoorbeeld allochtone raddraaiers. Die eersten dienen niet gefrusteerd te worden door ze weg te zetten. Integendeel. Zelfs de eeuwige groep die in welk tijdsbeeld dan ook de een structureel ongenoegen voelt en uitdraagt dient serieus genomen te worden.

Er is per saldo geen enkel bezwaar tegen het feit dat ontevreden burgers hun stem verheffen. De samenleving en de politiek dient deze signalen op te pakken en een samenhangend coherent antwoord te formuleren in woord en bovenal in daad. U en ik dragen daar verantwoordelijkheid voor. De politiek op alle niveau's draagt daar verantwoordelijkheid voor.

Juist hier begint het te wrikken. U hoort mij niet zeggen dat we terug moeten naar de benepen jaren waarin sociale controle als een sociaal harnas beperkingen oplegde. Wel durf ik te stellen dat het ontstane totaal onverschillige "laissez faire" dat sluipenderwijs de overhand heeft genomen een tenminste zo hoge prijs heeft gevraagd en nog steeds vraagt. Ergo: elkaar aanspreken en sociaal corrigeren op volstrekt ontoelaatbaar gedrag dient de normaal aanvaardbare norm te worden. Dat is aan u en mij: de samenleving.

De politiek op haar beurt heeft de verantwoordelijkheid om tenminste de samenleving de practische mogelijkheden te bieden om zichzelf sociaal te corrigeren. Daar heeft ze een scala aan mogelijkheden voor die gebed kunnen worden in wetgeving en de daadwerkelijke uitvoering daarvan. Daarnaast mag en moet de overheid en de politiek ten alle tijde voeling hebben en houden met datgene wat ze vertegenwoordigen: de Nederlandse bevolking. Op haar beurt heeft ze hier de bal laten vallen. Juist in tijden van sociale en economische onrust komt een dergelijk falen genadeloos aan het daglicht. Of dit manco inherent is aan de wellicht achterhaalde politieke structuur of niet: dit falen openbaart zich momenteel op schrijnende wijze.

Zie hierboven de componenten die de voorwaarden scheppen tot de opkomst en groei van de PVV. Alsmede de reden waarom de PVV here is to stay. Als Wilders cum suis zich beperkt hadden tot de sociaal uiterst zinvolle functie van het aan de kaak stellen van genoemde componenten inclusief de haar eigen rethoriek zou er in beginsel weinig aan- of op te merken geweest zijn op de PVV.

Het evident kwalijke en uiterst teleurstellende is de door de PVV gemiste kans om daadwerkelijk een positieve rol te spelen op de buhne van de Nederlandse politiek. Door aan genoemde twee componenten een uiterst giftige derde component toe te voegen in de vorm van Islamafobie uitmondend in het middeleeuws tot de brandstapel veroordelen van de Islamitische Nederlandse bevolking wordt willens en wetens een hoog-explosief mengsel gebrouwen. Waarmee het constructief aanpakken van de eerstgenoemde twee componenten volledig teniet wordt gedaan en er slechts olie gegooid wordt op een vuur. De brandweerman wordt - met de blusspuit in de hand - een pyromaan.

Levert dit de brandweerman voordeel op? Zonder enige twijfel. Gefrustreerd door het uitblijven van daadwerkelijke antwoorden van de "zittende politiek" en een samenleving die "laissez faire" in het vaandel heeft staan wordt de olie die de brandgast spuit aangezien voor water. En de brandgast als de enige tussen collega's die daadwerkelijk blust.

Dat in de praktijk het vuur aanwakkert en kans niet ondenkbeeldig is dat ook have en goed van de applaudiserende omstanders in vlammen op gaat, wordt door zo'n vijftien tot twintig procent van de Nederlandse kiezer niet als optie ervaren. Alhoewel de PVV de gemeenschap op deze wijze het tegendeel van een dienst bewijst, wordt er garen mee gesponnen.

Zoals gezegd: de PVV is here to stay.

Paul Wilders